The post Υπογλυκαιμία στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη appeared first on Δρ. Κουφάκης Ι. Θεοχάρης - Παθολόγος Διαβητολόγος στη Λάρισα.

• Περίπου 26 εκατομμύρια άνθρωποι (8.3% του συνολικού πληθυσμού) πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτηςς (ΣΔ) στις ΗΠΑ, εκ των οποίων το 95% αφορά σε ΣΔ τύπου 2 (ΣΔ2). Υπολογίζεται ότι εξ αυτών, περίπου 7 εκατομμύρια αγνοούν ότι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτης.
• Πάνω από το 1/3 του πληθυσμού των ΗΠΑ είναι παχύσαρκοι, ποσοστό τριπλάσιο από εκείνο που αντιστοιχούσε στην περίοδο 1960-2010.

• Το πρόβλημα της παχυσαρκίας δεν αφορά – δυστυχώς – μόνο στους ενήλικες. Δεδομένα από το Ηνωμένο Βασίλειο αποκαλύπτουν ότι το 1/3 των παιδιών ηλικίας 2-15 ετών είναι υπέρβαρα.
• Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (στα αγγλικά Body Mass Index ή απλά BMI) αποτελεί ένα διαγνωστικό εργαλείο, σύμφωνα με το οποίο κατατάσσεται ένα άτομο ανάλογα με το βάρος του στις εξής κατηγορίες: ελλιποβαρές (ΒΜΙ < 18.5), φυσιολογικό βάρος (ΒΜΙ 18.5-24.9), υπέρβαρο (ΒΜΙ 25-29.9) και παχύσαρκο (ΒΜΙ >30). Για τον υπολογισμό του BMI λαμβάνονται υπ’όψιν το ύψος και το βάρος του ατόμου.
• Άτομα με ΒΜΙ > 30 (παχύσαρκοι) υπολογίζεται ότι έχουν 80 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτης τύπου 2 σε σύγκριση με άτομα που έχουν ΒΜΙ < 22.

Πως η παχυσαρκία προκαλεί διαβήτη;

• Η συσσώρευση λίπους γύρω από την περιοχή της κοιλιάς αυξάνει την αναλογία σπλαγχνικού λίπους (λίπος το οποίο περιβάλλει τα εσωτερικά όργανα) στον οργανισμό. Το λίπος αυτό είναι «μεταβολικά ενεργό», παράγει δηλαδή ουσίες οι οποίες εμποδίζουν την ινσουλίνη που εκκρίνει ο οργανισμός να δράσει. Με άλλα λόγια προκαλεί «αντίσταση στην ινσουλίνη», ένα φαινόμενο κομβικό στην παθοφυσιολογία του ΣΔ2.

Πως μπορούμε να «σπάσουμε» αυτή τη σχέση; 

• Η υιοθέτηση ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής αποτελεί το κλειδί για τη διάρρηξη της σχέσης μεταξύ παχυσαρκίας και ΣΔ2. Το παραπάνω προϋποθέτει την απώλεια βάρους και την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας.
• Έχει καταδειχθεί ότι μία απώλεια βάρους της τάξης του 5% σε συνδυασμό με τακτική σωματική άσκηση είναι ικανή να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης ΣΔ2 κατά 50%.
• Τα τελευταία χρόνια νέοι φαρμακευτικοί παράγοντες που έχουν εισαχθεί στη θεραπευτική του ΣΔ2, έχουν ευνοϊκή επίδραση στο σωματικό βάρος, υποβοηθώντας σημαντικά την προσπάθεια που ήδη κάνει ο ασθενής να χάσει βάρος μέσω δίαιτας και άσκησης.

The post Παχυσαρκία και Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2: μία στενή σχέση appeared first on Δρ. Κουφάκης Ι. Θεοχάρης - Παθολόγος Διαβητολόγος στη Λάρισα.

Ως προδιαβήτης, ορίζεται η κατάσταση κατά την οποία τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, είναι μεν πάνω από τα φυσιολογικά, δεν πληρούν όμως τα κριτήρια για να τεθεί η διάγνωση του Σακχαρώδη Διαβήτη. Σύγχρονα επιδημιολογικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι στον ανεπτυγμένο κόσμο, το 1/3 περίπου του πληθυσμού εμφανίζει προδιαβήτη.

Τα άτομα με προδιαβήτη εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση Σακχαρώδη Διαβήτη και πιο συγκεκριμένα περίπου 11% αυτών θα αναπτύξουν κανονικό διαβήτη μέσα στην επόμενη τριετία, εάν δεν εφαρμοστούν οι κατάλληλες παρεμβάσεις.

Πως γίνεται η διάγνωση;

Σύμφωνα με τις οδηγίες της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας, για να τεθεί η διάγνωση του προδιαβήτη πρέπει να πληρείται ένα από τα παρακάτω κριτήρια:

1. Γλυκόζη πλάσματος νηστείας 100 – 125 mg/dl (διαταραγμένη γλυκόζη νηστείας) ή
2. Στην καμπύλη ανοχής γλυκόζης μετά τη χορήγηση 75 g γλυκόζης από το στόμα, η τιμή της γλυκόζης πλάσματος μετά από 2 ώρες να είναι 140 – 199 mg/dl (διαταραχή ανοχής γλυκόζης) ή
3. Τιμή Γλυκοζυλιωμένης Αιμοσφαιρίνης (HA1C) 5.7 – 6.4 %

Γιατί είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την ύπαρξη προδιαβήτη;

Ο προδιαβήτης θα πρέπει ιδανικά να αντιμετωπίζεται ως μία ξεχωριστή οντότητα, παρά ως απλά αυξημένος κίνδυνος για εμφάνιση διαβήτη. Μελέτες δείχνουν συσχέτιση του προδιαβήτη με άλλες νοσολογικές οντότητες, όπως υπέρταση, διαταραχές των λιπιδίων, παχυσαρκία αλλά και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Δυστυχώς, μόλις ένα 7% των ασθενών με προδιαβήτη γνωρίζουν την ύπαρξη του. Είναι σημαντικό να τον διαγνώσουμς εγκαίρως, έτσι ώστε εφαρμόζοντας τις κατάλληλες παρεμβάσεις, να μειώσουμε τον κίνδυνο εμφάνισης απώτερων επιπλοκών.

Ποια άτομα θα πρέπει να ελεγχθούν για ύπαρξη προδιαβήτη;

1. Όλοι όσοι είναι άνω των 45 ετών .
2. Άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) > 25 kg/m2 ανεξάρτητα από την ηλικία τους και που έχουν τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη. Οι παράγοντες αυτοί είναι: ιστορικό παθολογικών εργαστηριακών εξετάσεων (πχ αυξημένη HA1C όπως περιγράφηκε παραπάνω), συγγενείς 1ου βαθμού με διαβήτη, γυναίκες με ιστορικό διαβήτη κύησης, ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου, υπέρταση, διαταραχές των λιπιδίων (HDL < 35 mg/dl, τριγλυκερίδια > 250 mg/dl), γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, άτομα που έχουν περιορισμένη φυσική δραστηριότητα, παχυσαρκία, μελανίζουσα ακάνθωση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο έλεγχος στις παραπάνω περιπτώσεις πρέπει να γίνεται ανεξαρτήτως συμπτωμάτων, δεδομένου ότι ο προδιαβήτης δεν πρόκειται να σας «προειδοποιήσει» με κάποιο σύμπτωμα, είναι δηλαδή ένας «ύπουλος» εχθρός.

Ποια είναι η αντιμετώπιση του προδιαβήτη;

Ακρογωνιαίος λίθος της αντιμετώπισης του προδιαβήτη αποτελεί η αλλαγή του τρόπου ζωής, με άλλα λόγια η υιοθέτηση ενός πιο υγιεινού «lifestyle».

Πιο συγκεκριμένα προτείνονται:

• Απώλεια τουλάχιστον 7% του σωματικού βάρους
• Υιοθέτηση του προτύπου της Μεσογειακής Δίαιτας
• Τουλάχιστον 150 λεπτά άσκηση (γρήγορο βάδισμα) την εβδομάδα

Σε ορισμένες κατηγορίες ασθενών, παράλληλα με τα παραπάνω, έχει θέση η χρήση φαρμάκων (πρωτίστως της μετφορμίνης) και πιο συγκεκριμένα:

1. Σε παχύσαρκους ασθενείς με BMI > 35 kg/m2
2. Σε ασθενείς < 60 ετών
3. Σε γυναίκες με ιστορικό διαβήτη κύησης
4. Σε ασθενείς που παρά την τροποποίηση του lifestyle, η HA1C συνεχίζει να αυξάνεται.

The post Προδιαβήτης appeared first on Δρ. Κουφάκης Ι. Θεοχάρης - Παθολόγος Διαβητολόγος στη Λάρισα.